به نام خالق عشق و موسیقی

    چون خداوند پيكر شريف و مطهر حضرت آدم (ع) را آفريد ، مدت چهل روز ميان «يمن» و «طايف» افتاده بود تا روز موعود . آنگاه از آنجا كه رحمت پروردگار دربارهء ابوالبشر نامتناهي بود ، «جبرئيل» از جانب خداوند فرمان يافت تا به جسد او روح را منتقل كرده ، در آن جايگزين سازد . پس «جبرئيل » به فرمان رب العالمين و به آواز «حزين» به درون پيكر مطهر حضرت آدم (ع) رفته ، در آن جاي گرفت .

    بدين جهت است كه هرگاه شخصي نغمه سرايي كند ، خواه با آلات موسيقي و خواه با آواز ، روح بسيار محظوظ مي گردد ، چون باني اين علم شريف (موسيقي) جبرئيل (ع) است كه او را «روح الامين» نيز مي گويند و نيز از آنجا كه روح به آواي موسيقي به پيكر آدمی جان بخشیده ، دانشمندان علم موسيقي را «علم روح» گفته اند . 

                                     برگرفته از کتاب بوی جوی مولیان 
                                       گردآورنده : ارفع اطرایی . ص۱۵