سلام به همه دوستان

بعد از چند ماه دوری از وبلاگ بربط عشق بالاخره برگشتم !

دلم برنواختن بربط خیلی تنگ شده بود ! و شاید نوازش مهربون بربط عشق که دلم را صفا می داد !

نمی دونم من نوازنده ام یا بربط !

بیایید دوستان با هم همنوازی کنیم و زندگی را از نو بسراییم !

  جوانی که نوازندهء خوبی بود .٬ روزی غمگین پیش استاد سازش رفت .
استاد علت نارحتی جوان را پرسید .
جوان گفت : مدتی است نمی توانم خوب ساز بزنم ٬ اصلا صدای خوبی از سازم شنیده نمی شود .
استاد از جوان خواست که برای او بنوازد. جوان هم ساز زد ولی وسط قطعه ایستاد٬ با ناراحتی گفت: نمی توانم این صدا را تحمل کنم.  
استاد لبخندی زد و گفت : تازگی ها با کسی دعوایت شده ؟
جوان متعجب پرسید : چه ربطی به ساز زدن دارد ؟
استاد گفت: از کسی دلگیر هستی ؟
جوان گفت: بله مدتی است با دوستم قهر کرده ام .
استاد گفت : او را ببخش .
جوان گفت : نمی توانم .
استاد گفت : می دانی چگونه صدای ساز به گوش ما می رسد ؟
جوان گفت : صدا از سیمها به گوش می رسد .
استاد ادامه داد : سیمها منبع صوت هستند ولی صدایی که ما می شنویم از ارتعاش سیمها در کاسه ساز است وگرنه صدای خشک سیمها نه آن زیبایی لازم را دارد و نه حجم صوتی بالا و مناسب .
می دانی چه کاسهء دچه سازی بد صدا می دهد ؟
جوان گفت : حتما سازی که کاسهء کوچکتری داشته باشد !
استاد خندید و گفت : نه ٬ سازی که کاسه اش خالی نباشد!! شئ خارجی در آن باشد٬ در این صورت مانع صوت است و صدا دیگر زیبایی گذشته اش را ندارد.
جوان گفت : پس حتما چیزی وارد ساز من شده است ؟
استاد گفت : وجود آدمی هم مثل ساز میماند٬ باید از هر گونه کینه و نفرت و دلگیری خالی باشد تا موسیقی زیبای وجود خویش را بشنو د .

ساز تو مسئله ای ندارد فقط بازتاب درون توست که خود را در این اصوات نشان می دهد ٬ دوستت را ببخش تا موسیقی زیبایی را که خالق عشق در درون تو به ودیعه نهاده بشنوی . 

  زندگی یک اتاق با دو پنجره نیست .

  زندگی هزاران پنجره دارد .

  هر کدام از پنجره های زندگی یک نامی دارد .

  یادم هست روزی از پنجره نا امیدی به زندگی نگاه کردم ٬ احساس کردم می خواهم خود کشی کنم .

  یادم هست روزی از پنجرهء امید به زندگی نگاه کردم ٬ احساس کردم می خواهم دنیا را تغییر دهم .

  یادم هست روزی از پنجرهء مهربانی به زندگی نگاه کردم احساس کردم  همه را دوست دارم . 

  یادم هست روزی از پنجره دوستی به زندگی نگاه کردم دیدم انسان ها چقدر خوب و دوست داشتنی هستند .

  ولی عمر کوتاه است من فرصت نگاه کردن از تمام پنجره های زندگی را ندارم . تصمیم گرفتم فقط از یک پنجره به زندگی نگاه کنم و آن هم پنجرهء عشق است . همین پنجره برای من کافیست ٬ چون این پنجره رو به خدا باز می شود . هر روز می خواهم خدا را ببینم ٬ با او حرف بزنم و وقتی به نماز می ایستم می بینم آن طرف پنجره خدا من را می نگرد . 

                                                                                         از کتاب  اعتماد به نفس
                                                                                         نوشتهء غلام حسین عدالتی

                                                                  به نام مهر

                                          به نام خالق عشق و موسیقی

    چون خداوند پيكر شريف و مطهر حضرت آدم (ع) را آفريد ، مدت چهل روز ميان «يمن» و «طايف» افتاده بود تا روز موعود . آنگاه از آنجا كه رحمت پروردگار دربارهء ابوالبشر نامتناهي بود ، «جبرئيل» از جانب خداوند فرمان يافت تا به جسد او روح را منتقل كرده ، در آن جايگزين سازد . پس «جبرئيل » به فرمان رب العالمين و به آواز «حزين» به درون پيكر مطهر حضرت آدم (ع) رفته ، در آن جاي گرفت .

    بدين جهت است كه هرگاه شخصي نغمه سرايي كند ، خواه با آلات موسيقي و خواه با آواز ، روح بسيار محظوظ مي گردد ، چون باني اين علم شريف (موسيقي) جبرئيل (ع) است كه او را «روح الامين» نيز مي گويند و نيز از آنجا كه روح به آواي موسيقي به پيكر آدمی جان بخشیده ، دانشمندان علم موسيقي را «علم روح» گفته اند . 

                                     برگرفته از کتاب بوی جوی مولیان 
                                       گردآورنده : ارفع اطرایی . ص۱۵